Το καλάθι αγορών είναι άδειο!
Εδώ και πολλά χρόνια αρκετοί οδηγοί χρησιμοποιούν για τα οχήματά τους πρόσθετα λιπαντικών με σκοπό να βελτιώσουν τα χαρακτηριστικά λίπανσης μειώνοντας τις τριβές των μηχανικών μερών (άρα περισσότερη ισχύς και εξοικονόμηση καυσίμου), τις επιδόσεις, την απόκριση στο γκάζι κ.λπ. Ας δούμε σήμερα αν είναι όντως έτσι.
Τα κυριότερα πρόσθετα που χρησιμοποιούνται, καθώς και οι ιδιότητές τους, έχουν ως εξής:
Αποτελείται από μείγμα πολυμερών, που μειώνουν το βαθμό μεταβολής του ιξώδους, σε σχέση με τη θερμοκρασία. Το πρόσθετο αυτό είναι ανενεργό στις χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά αυξάνει το ιξώδες του λιπαντικού στις υψηλότερες θερμοκρασίες, αντισταθμίζοντας έτσι τη φυσική τάση του λαδιού να γίνει πιο λεπτόρρευστο.
Χρησιμοποιούνται για να διατηρούν καθαρό τον κινητήρα, αποτρέποντας το σχηματισμό αποθέσεων.
Όπως και τα απορρυπαντικά πρόσθετα έχουν σα σκοπό να διατηρούν τον κινητήρα καθαρό, πράγμα που επιτυγχάνουν κρατώντας τις διάφορες ακαθαρσίες σε συνεχή αιώρηση.
Τα λιπαντικά μεγάλου ιξώδους προστατεύουν τους ολισθητήρες των εκκεντροφόρων από φθορά, αλλά αυτά τα πρόσθετα δημιουργούν επιπλέον ένα μικροσκοπικό χημικό στρώμα σε κάθε μία από τις τριβόμενες επιφάνειες αποτρέποντας την επαφή μετάλλου με μέταλλο.
Αποτρέπουν την οξείδωση του λιπαντικού.
Μειώνουν τη δράση του νερού και των οξέων που σχηματίζονται μέσα στο λιπαντικό
Οι ταχύτητες με τις οποίες κινείται το λιπαντικό μέσα στον κινητήρα, αυξάνουν τις πιθανότητες να απορροφηθεί από το λάδι αέρας και να δημιουργηθεί αφρός, μειώνοντας έτσι δραστικά τις λιπαντικές του ιδιότητες.
Φυσικά, κανένας κατασκευαστής δεν αναγνωρίζει πρόσθετα και βελτιωτικά τα οποία μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την διακοπή της εγγύησης ή την απόρριψη αίτησης καλής θέλησης (goodwill, ακόμη και αν έχει λήξει η εγγύηση και τυχόν πρόβλημα είναι αδικαιολόγητο υπάρχει περίπτωση κάλυψης από τον κατασκευαστή).
«Για την συντριπτική πλειοψηφία αυτών των προϊόντων τον μεγαλύτερο ρόλο τον παίζει η ψυχολογία του οδηγού παρά το μαγικό ελιξίριο που εμπλουτίζει τον κινητήρα» εξηγεί ο Michle Götz (αρμόδιος στον τομέα Mέσων και Μεταφορών στον TÜV Nord) σε σχετικό άρθρο της Welt.
Την ίδια άποψη έχουν αρκετοί άλλοι ειδικοί από οργανισμούς πιστοποίησης οι οποίοι λένε πως όποιος οδηγός χρησιμοποιεί τα προβλεπόμενα από τον κατασκευαστή λάδια ή άλλα επίσημα ανάλογων προδιαγραφών δεν χρειάζεται τα πρόσθετα, με εξαίρεση κάποια μοντέλα παλαιότερης τεχνολογίας (κυρίως ντίζελ).
Τα πρόσθετα όμως είναι βιταμίνες για το αυτοκίνητό σας!
Εξασφαλίζουν καθαρισμό και προστασία από τη διάβρωση, για σταθερή λίπανση και αντοχή στη θερμοκρασία. Ακόμα και τα απλά ορυκτά λάδια κινητήρων, τα οποία δεν πλησιάζουν πλέον στις απαιτήσεις των σημερινών κινητήρων, είναι μέχρι 15% πρόσθετα. Τα σύγχρονα λάδια, όπως τα πλήρως συνθετικά λάδια κινητήρων, είναι μέχρι και 30%.
Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε είναι ότι κάθε φορά που τροφοδοτείτε το αυτοκίνητό σας, βάζετε πρόσθετα. Γιατί τα σύγχρονα καύσιμα είναι συσκευασμένα με πρόσθετα, προκειμένου να αυξηθεί η αντίσταση χτυπήματος της βενζίνης, για παράδειγμα, ή να γίνει το ντίζελ λιγότερο ευαίσθητο σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν.
Ας δούμε αναλυτικά το γιατί:
Τα μέταλλα προσθέτων
Μας επιτρέπουν την εξαγωγή πολλών πληροφοριών σχετικά με τη φύση αλλά και το πακέτο προσθέτων ενός λιπαντικού. Συνήθως μας επιτρέπουν την αναγνώριση του τύπου του προϊόντος που χρησιμοποιείται καθώς και τον έλεγχο της ποιότητας και της ποσότητας του πακέτου των προσθέτων. Το βασικό λάδι και το πακέτο προσθέτων αποτελούν το τελικό προϊόν του λιπαντικού. Συνήθως το πακέτο προσθέτων αποτελεί λιγότερο από 20% του συνολικού όγκου του λιπαντικού, αλλά δεν υπάρχουν απόλυτα όρια. Ένα λιπαντικό πρέπει να κρίνεται κυρίως από την απόδοσή του και όχι από τις ποσότητες προσθέτων που αυτό περιλαμβάνει. Ακόμη περισσότερο, το βασικό λάδι που χρησιμοποιείται είναι ισοδύναμα σημαντικό σχετικά με την απόδοση του λιπαντικού.
Τα διαλυτικά περιέχουν μαγνήσιο και ασβέστιο και έχουν πρόσθετες ιδιότητες από τα καθαριστικά σε σημείο που να επιτρέπουν την πλήρη ισορροπία των σωματιδίων.
Μειώνουν την τάση των μικρών σωματιδίων να ενώνονται με άλλα και να δημιουργούν μεγαλύτερα σωματίδια, αφαιρώντας μέρος του σημαντικού αυτού φορτίου από τα φίλτρα και παράλληλα αποτρέποντας την επικάθιση αυτών των σωματιδίων στα επάνω μέρη των βαλβίδων και των κινητών μερών, ειδικότερα στις χαμηλές θερμοκρασίες.
Το μαγνήσιο, το ασβέστιο και το βάριο είναι πρόσθετα τα οποία βοηθούν στη διατήρηση της καθαριότητας του κινητήρα και στην αποτροπή διαφόρων επικαθίσεων σε ιδιαίτερα σημαντικά σημεία όπως τα ελατήρια. Βοηθούν επίσης στον καθαρισμό των επικαθίσεων των καυσίμων (καπνισμός) και τη διατήρηση αυτών σε συνεχή αιώρηση, ούτως ώστε να είναι δυνατό το φιλτράρισμά τους ή η πλήρης έξοδός τους από τον κινητήρα, όταν το λιπαντικό αντικαθίσταται.
Με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου απαιτείται χρήση λιπαντικών χωρίς θειική τέφρα, χρησιμοποιείται ειδική τεχνολογία «μεταφοράς» των μεταλλικών προσθέτων στο κυρίως λιπαντικό , που αποτελεί και το μέρος που παρέχει τη δυνατότητα καθαρισμού του κινητήρα. Τα μεταλλικά πρόσθετα είναι επίσης, χρήσιμα και για τον ίδιο τους τον εαυτό, λόγω της αλκαλικότητάς τους, που τους επιτρέπει να λειτουργούν και σαν αδρανοποιητές των διαβρωτικών οξέων, βοηθώντας έτσι, στον ορισμό του total base number (TBN) του λιπαντικού.
(3) Ο φώσφορος και ο ψευδάργυρος είναι πρόσθετα ενάντια στη φθορά και την οξείδωση, που χρησιμοποιούνται στα λάδια κινητήρων, όπως και στα υδραυλικά λάδια. Ο φώσφορος σε άλλη μορφή, χρησιμοποιείται σε βιομηχανικά λάδια και λάδια κιβωτίων ταχυτήτων.
Προϊόντα με χαρακτηριστικά υψηλών πιέσεων χρησιμοποιούν φώσφορο για να αυξήσουν την φορτοϊκανότητα ή την αντοχή του φιλμ του λιπαντικού ή τουλάχιστον να ελαχιστοποιήσουν την άμεση επαφή μετάλλου με μέταλλο σε συστήματα γραναζιών. Τα πρόσθετα ενάντια στη φθορά θωρακίζουν ή επενδύουν το μέταλλο και ορισμένα ενεργούν χημικά σε σχέση με τις μεταλλικές επιφάνειες, ειδικότερα τον σίδηρο ή τον χάλυβα, για να δημιουργήσουν μια προστατευτική επίστρωση, που είναι απαραίτητη για την περίπτωση που το φιλμ του λιπαντικού παρουσιάσει ρήγμα.
Η οξείδωση είναι η χημική διαδικασία όπου το οξυγόνο ενώνεται με την ανθρακική βάση του λιπαντικού. Αυτό δημιουργεί ανεπιθύμητες χημικές ουσίες. Το αντιοξειδωτικό πρόσθετο «θυσιάζει» τον εαυτό του με σκοπό το σπάσιμο της χημικής αλυσίδας της οξείδωσης.
Τα παραπάνω μέταλλα προσθέτων έχουν την τάση να παραμένουν σε ισορροπία, αλλά μπορούν εύκολα να κυμαίνονται από ποσοστό +20% έως – 20%, κατάσταση που θεωρείται φυσιολογική.
Σημαντικές αλλαγές ή ελαχιστοποίηση ενός από τα παραπάνω πρόσθετα καταδεικνύει την ανάμιξη ή την συμπλήρωση λιπαντικού, τα πρόσθετα του οποίου διαφέρουν από αυτά του αρχικού. Η μείωση κατά 50% ή και περισσότερο των προσθέτων μετάλλων (πάντα με βάση την αρχική περιεκτικότητα) είναι αιτία για αντικατάσταση του λιπαντικού.
Πηγή: lehellas.gr
Σχολιαστε